เส้นทางชีวิตของคิมยองอุน หรือ คังอิน



ตั้งแต่เล็กจนโตของผู้ชายคนนี้ .. คิมยองอุน เขาเคยฝันอยากที่จะเป็นนักกีฬา เพราะชีวิตตั้งแต่เด็กของเขานั้นอยู่กับสระว่ายน้ำ และก็เป็นนักกีฬาว่ายน้ำ แน่นอนว่า ความฝันของเขาที่มีมาตลอดนั้นคือ การเป็นนักกีฬา เขาออกกำลังกายมาตั้งแต่เล็กและก็ว่ายน้ำมาเรื่อยๆ และด้วยเหตุนี้เอง จึงมีสาวๆ รวมถึงผู้ชายที่ไม่ใช่ผู้ชาย มาชอบเขามากมาย  

      
ยองอุน เคยได้รับของขวัญจากรุ่นพี่ผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งในตอนแรกเขานั้นชั่งใจอยู่นานสองนาน ว่าจะรับมันดีหรือไม่ แต่สุดท้ายก็รับไว้ เพราะว่าราคาของนั้นมันแพง และเขาก็คงจะไม่มีปัญญาที่จะซื้อมันเอง นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขามีข่าวออกมา ว่าอาจจะมีใจให้กับเพศเดียวกัน หลังจากนั้นในวันวาเลนไทน์ เขาก็จะได้รับช็อกโกแลตมากมาย แต่น่าเสียดายที่กว่า 80% ของผู้ให้ ... เป็นผู้ชาย!!

      
จนกระทั่งอยู่ ไฮสคลูล ปี 2 วันหนึ่ง เขาได้เดินทางมาทัศนศึกษาที่งานประกวดวรรณกรรม ที่จัดขึ้นบริเวณ ทรีมปาร์ค และที่นั่นเอง ที่เขาได้พบกับแมวมองของบริษัท ที่ได้ให้นามบัตรแก่เขามา พร้อมกับชักชวนให้เข้าไปออดิชั่นกับทางค่าย

      
นามบัตรที่ได้มาโดยบังเอิญที่ทรีมปาร์ค มันทำให้เส้นทางชีวิตของยองอุนแทบจะพลิกผันจากเดิม เพราะเขาเบนเข็มจากการเป็นนักกีฬา มาสนใจด้านการเป็นดารานับตั้งแต่วันนั้น และด้วยที่พ่อแม่ของเขาคอยสนับสนุนในสิ่งที่ลูกชายคนนี้เลือกเสมอ ท่านทั้งสองจึงไม่คัดค้านในการตัดสินใจนี้ และพร้อมที่จะผลักดันให้เขาไปในเส้นทางที่ต้องการ

      
การออดิชั่นครั้งแรกในชีวิตนั้นผ่านไปอย่างไม่ยากเย็นนัก สร้างความประหลาดใจให้กับยองอุนค่อนข้างมาก มันทำให้เขากลับมาคิดทบทวนดู ว่าเขาได้รางวัลมาเพราะว่าโชคช่วย หรือเพราะว่าในความเป็นจริงแล้ว เขาไม่รู้ว่าตัวเองมีพรสวรรค์ในด้านนี้มาก่อนเท่านั้นเอง

      
แล้วชีวิตที่เคยเป็นเพียงนักเรียนธรรมดา ที่ใช้เวลาอยู่กับสระว่ายน้ำ ก็กลายเป็นว่า ในแต่ละวันหลังเลิกเรียน เขามีแต่การฝึก จนดึกจนดื่น และความฝันที่จะเป็นนักร้องนั้นมันก็เริ่มที่จะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

      
แต่สิ่งเหล่านั้น ... มันไม่ได้ดูสนุกสนานและงดงามเสมอไป หลังจากที่การฝึกผ่านไปปีแล้ว ปีเล่า แต่ก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้า เพื่อนๆก็ต่างเริ่มสงสัยในตัวของเขา ว่าเขาจะได้เดบิวต์แน่หรือ? เขาถูกหลอกหรือเปล่า? หรือว่าเขาโกหกเพื่อนอยู่? ... จนมันทำให้เกิดสงครามน้ำลายย่อยๆ ระหว่างเขากับเพื่อนอยู่หลายครั้ง

      
แม้ว่าจะเถียงกับเพื่อนไปเช่นนั้น ว่าเขามั่นใจว่าจะได้เดบิวต์ แต่ลึกๆในใจเขาก็ยังกลัว และก็เริ่มที่จะถามตัวเอง "จะได้เดบิวต์จริงๆเหรอ หรือว่าจะจบลงแค่นี้จริงๆ"

      
ยองอุนถามตัวเองซ้ำๆในความเงียบ และเขาก็ได้คำตอบว่า ถ้าให้มันจบเพียงแค่นี้ มันก็เท่ากับว่าเขายอมแพ้ ... เขาเกลียดการแพ้

      
หลังจากนั้น ก็มีข่าวเด็กฝึกหัดด้วยกันลาออกไปหลายต่อหลายคน แม้แต่ใครที่เคยสนิทก็ต่างทยอยกันออกไป เนื่องจากทนไม่ไหวกับการฝึกหัดที่แสนสาหัส และดูเหมือนว่าวี่แววการเดบิวต์นั้นจะรีบหรี่ และมองไม่เห็นฝั่ง ... เขาเองก็กลับมาทบทวนอยู่หลายครั้ง เพราะยองอุนคิดถึงความรู้สึกของพ่อและแม่ที่เชื่อใจเขามาตลอด แม้ต่อหน้าท่านทั้งสองจะทำเหมือนว่าไม่มีอะไร แต่ที่จริงแล้ว เขารู้ว่าท่านเป็นห่วงเขาเสมอ และด้วยคำพูดของเพื่อนที่คอยตอกย้ำ มันก็ทำให้เขวไขว้เขว จนทำให้ผมของเขาร่วงเพราะความเครียด

      
และสิ่งที่สร้างบาดแผลในใจให้เขาอีกเรื่องหนึ่งก็คือ การถูกเข้ามาถามว่า สนิทกับเด็กฝึกหัดคนอื่นๆหรือเปล่า? เพราะมันทำให้เขาขายหน้าเป็นอย่างมาก ที่โดนถามถึงเรื่องราวของเด็กฝึกหัดคนอื่นๆ ซึ่งก็ถือได้ว่า เป็นทั้งเพื่อนและคู่แข่งของตัวเขาเอง

      
เรื่องราวมากมายผ่านเข้ามาในช่วงเวลา 5 ปีของการเป็นศิลปินฝึกหัด จนกระทั่งในวันหนึ่ง ทางต้นสังกัดเรียกเขาไปคุยในเรื่องโปรเจ็คใหม่ของบริษัท มันทำให้เขาดีใจมาก ที่ความฝันของเขาเป็นจริงขึ้นแล้ว ... ความเหน็ดเหนื่อยที่ผ่านมานั้นเห็นผลแล้วก็วันนี้ เขาถามผู้จัดการซ้ำไปซ้ำมา จนกระทั่งแน่ใจ ว่าตัวเ